Opona radialna i diagonalna

Anatomia opony radialnej

oponyWewnętrzna warstwa uszczelniająca – specjalna warstwa miękkiego kauczuku przymominająca bardzo dętkę i w rzeczywistości ją zastępująca. Wyściela wnętrze opony i dzięki swej szczelności zapobiega ubytkom powietrza.

Ściana boczna lub bok opony – element konstrukcji opony odpowiedzialny za jej sztywność oraz spełniający funkcję ochronną dla karkasu. Element kluczowy dla własności amortyzacyjnych opony, podlega ściskaniu i rozprężaniu na nierównościach drogi.

Pasek ochronny lub czefer tekstylny – nagumowana mocna tkanina krzyżowa. Jej zadaniem jest ochrona warstw osnowy zawiniętych wokół drutówki przed przetarciem lub innym uszkodzeniem podczas montażu opony na obręczy.

Bieżnik – część opony odpowiedzialna za kontakt z drogą. Jego zadaniem jest zapewnienie przyczepności i stabilności w zakrętach przy jednoczesnej odporności na ścieranie, przecięcie, przebicie, uderzenia oraz odporność na działanie wysokich temperatur.

Stopka – przylegając mocno do obręczy koła zapewnia stabilny i szczelny kontakt opony z felgą. Zabezpiecza również zakończenie kordu osnowy. Składa się z drutówki o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie zatopionej w wypełnieniu gumowym o dużej sztywności.

Rowek centralny – kanał rzeźby bieżnika biegnący przez cały obwód opony. Poprawia kierowalność opony oraz jej własności podczas przyspieszania i hamowania.

konstrukcjaOpasanie – wykonane z kordu stalowego gęsto ułożonego w kilku warstwach. Opasanie spełnia rolę wzmocnienia przeciwko uderzeniom pochodzącym z nierówności drogi oraz pomaga w utrzymaniu stabilności przez zapewnienie równomiernego kontaktu bieżnika z podłożem.

Pasek bazowy – element posiadający funkcję związaną ściśle z konstrukcją opony radialnej. W oponach diagonalnych nie występuje. Jego zadaniem jest podparcie krawędzi podkładu stalowego i ułatwienie zakotwiczenia krawędzi w gumie. Guma tego paska musi być odporna na obciążenia dynamiczne i nie powinna przegrzać się mimo wielokrotnych odkształceń.

Bark opony – fragment ciągnący się od krawędzi bieżnika do początku ściany bocznej. Jednym z zadań barku jest dobre przewodzenie ciepła, aby zapobiec przegrzaniu fragmentów opony.

Osnowa – wewnętrzne warstwy kordu pełniące funkcje nośne i stabilizujące boki opony. Jako element konstrukcji opony, osnowa zapobiega jej rozerwaniu przez ciśnienie oraz nadmiernemu rozciąganiu boków podczas amortyzacji nierówności drogi.

Opona radialna
To opona, w której nitki warstw kordu sięgają do stopek i ułożone są pod kątem prostym w stosunku do linii środkowej bieżnika i której osnowa jest ograniczona przez praktycznie nierozciągliwe obwodowe opasanie. Opona ta, chociaż droższa w produkcji i podatniejsza na uszkodzenia mechaniczne, zapewnia lepsze prowadzenie samochodu. Duża sztywność bieżnika oraz znaczna elastyczność boków opony radialnej powodują, że bieżnik przylega całą szerokością do nawierzchni przy dużej prędkości jazdy, tak po prostej, jak i w czasie pokonywania zakrętów. Wieksza sztywność czoła bieżnika zmniejsza opory toczenia, a tym samym ogranicza zużycie paliwa.
konstrukcja2Opona diagonalna
To opona, w której nitki warstw kordu sięgają do stopek i ułożone są pod zmiennym kątem, mniejszym od 90 stopni w stosunku do linii środkowej bieżnika. Zaletą opony diagonalnej jest duża odporność na uszkodzenia mechaniczne, cichobieżność, prosta konstrukcja. Jej wadą jest odkształcanie czoła bieżnika podczas poruszania się opony z dużą prędkością na zakrętach, co w efekcie zmniejsza powierzchnię przylegania czoła bieżnika do nawierzchni. Opony diagonalne mają także spore opory toczenia, co zwiększa zużycie paliwa.

Komentarze są wyłączone.